Sudety Wschodnie

Pasmo wschodnie Sudetów w dużej części należy do Masywu Czeskiego. W skład Sudetów Wschodnich wchodzą: Masyw Śnieżnika, Góry Złote, Opawskie, Bialskie i Odrzańskie i Jesioniki. Występuje tu kilka szczytów górskich powyżej 1400 metrów n.p.m., z których najwyższy jest Pradziad (1491 m n.p.m.).  Większość tych gór porośniętych jest lasami sosnowymi, ale na Śnieżniku znajdziemy roślinność typowo alpejską.

Masyw Śnieżnika z centralnym szczytem Śnieżnik (1425 m n.p.m.) cudownie rozpościera się na tle pozostałych masywów. To tutaj wspinają się turyści, ale także pielgrzymi, którzy dążą do Sanktuarium Matki Boskiej Śnieżnej. Samo sanktuarium znajduje się na Iglicznej i każdego roku przybywa tu wielu pątników, którzy chcą błagać Matkę Śnieżną o zdrowie i błogosławieństwa. Nawet jak pada gęsty śnieg to odbywają się tu Msze, na które przychodzą tłumy. Warto odwiedzić Jaskinię Niedźwiedzią w Kletnie i Wodospad Wieliczki. Na dzieci czeka Ogród Bajek w Międzygórzu, codziennie przyjeżdża tam mnóstwo wycieczek.

Szczególną atrakcją Gór Złotych jest oczywiście złoto. Szczególnie wart odwiedzenia jest Złoty Stok z kopalnią złota. Jest to bardzo dobrze utrzymany kompleks, w którym dostępnych jest kilka tuneli do zwiedzania. Po kopalniach oprowadzą nas błyskotliwi przewodnicy, którzy zdradzą sekrety tutejszych terenów. Dodatkową atrakcją jest możliwość przepłynięcia się gondolą po zalanych częściach kopalni. Obok kopalni znajdują się park linowy na dużej wysokości. Najwyższym szczytem jest Jawornik Wielki (870 m n.p.m.), po którym można odbywać ciekawe górskie wędrówki.

Jesioniki są doskonałą bazą narciarską nie tylko dla Czechów, ale także dla Polaków. Jest to bardzo rozległy teren znajdujący się całkowicie po czeskiej stronie i porównywalne są swoją wielkością do polskich Karkonoszy. Niewiele jednak osób wie, że tak właśnie nazywają się te góry. Znajduje się tu doskonała baza turystyczna i świetna infrastruktura. Czeka na nas wiele stoków i wyciągów. Nie znajdziemy tu długich tras, ale za to jest ich więcej.

Góry Bialskie mają bardzo dziwną strukturę. Zasadniczo nie ma tu żadnego wyższego szczytu, ale całe pasmo jest wysoko położone. Na tym terenie znajduje się rezerwat „Puszcza Śnieżnej Białki”, który jest częścią puszczy jaworowej. Z każdej strony można podziwiać przepiękne strome zbocza, które uatrakcyjniają piesze wędrówki. Istnieje tu także doskonała baza rowerowa i narciarska. Zarówno na narciarzy jak i rowerzystów czeka wiele szlaków, bardzo urozmaiconych.

W Sudetach Wschodnich czeka na nas wiele atrakcji, wśród nich Lądek Zdrój z kompleksem uzdrowiskowym. W miejscowości istnieje doskonała baza wypoczynkowa, jest wiele miejsc, w których można dobrze zjeść i miło spędzić czas. W zimie na turystów czeka doskonała baza narciarska, najczęściej odwiedzana jest Czarna Góra, która ma doskonale przygotowane stoki i wyciągi, na których nie spotkają nas kolejki. Po czeskiej stronie w Jesionikach swój raj odnajdą narciarze biegowi. Jest tam wiele pięknych tras prowadzących po leśnych ścieżynach.

Bieszczadzkie rezerwaty

Bieszczadzkie rezerwaty

W Bieszczadach występuje bardzo wiele gatunków roślin, które podlegają ścisłej ochronie. Dlatego najcenniejsze obiekty przyrodnicze tych gór i Pogórza Bieszczadzkiego zostały objęte ochroną w rozlicznych rezerwatach:

  • rezerwat faunistyczny i krajobrazowy „Krywe” – swoim obszarem, o powierzchni 511,73 ha, obejmuje fragment doliny Sanu, na którym występuje bardzo rzadki w Polsce wąż Eskulapa. Jest on największym gadem w naszym kraju;
  • rezerwat krajobrazowy „Sine Wiry” – drugi pod względem powierzchni – 450,49 ha – rezerwat w polskich Bieszczadach. Obejmuje on pewien odcinek doliny Wetliny z otaczającymi go stokami porośniętymi buczynami;
  • rezerwat krajobrazowy „Przołom Osławy pod Duszatynem” – obejmuje swym obszarem (322,45 ha) najpiękniejszy odcinek Osławy, zwany Łokciem, który porośnięty jest reglową buczyną karpacką;
  • rezerwat leśny „Hulskie” im. Stefana Myczkowskiego – zajmuje obszar naturalnej puszczy karpackiej (189,87 ha) na stokach Otrytu, chroniąc duże ssaki i drapieżniki, takie jak: niedźwiedzie brunatne, rysie, wilki, orły przednie i orliki;
  • rezerwat krajobrazowy „Nad Jeziorem Myczkowieckim” – obejmuje część masywu Berda z cennymi zespołami roślinnymi (w sumie 164,17 ha). Ścisłej ochronie podlegają tu dość słabo zmienione przez ludzi płaty buczyny karpackiej, jaworzyny górskiej i pewne części grądu subkontynentalnego;
  • rezerwat krajobrazowy „Przełom Sanu pod Grodziskiem” – obejmuje swym zasięgiem (100,24 ha) przełomowy odcinek Sanu w okolicach zapory w Myczkowcach, w pobliżu wsi Zwierzyń. Podobnie jak w rezerwacie „Nad Jeziorem Myczkowieckim” chroni się tu buczynę karpacką, jaworzyn górski i grąd subkontynentalny. Właśnie tutaj znajduje się także stanowisko rzadkiego gatunku paproci, jakim jest języczniak zwyczajny;
  • rezerwat leśny „Grąd w Średniej Wsi” – leży na Pogórzu Leskim, na południowo-zachodnich stokach masywu Czulni nad Bachlawą, obejmując swym zasięgiem obszar 58,19 ha. W rezerwacie tym chroniony jest przede wszystkim ponad stuletni las lipowo-grabowy z domieszką brzozy, sosny i dębu;
  • rezerwat torfowiskowy „Tarnawa” –  w jego zasięgu znajdują się dwa torfowiska, położone w okolicach nieistniejącej już wsi Tarnawa Wyżna. Większe z tych torfowisk jest jedynym naturalnym stanowiskiem sosny zwyczajnej w Bieszczadach Zachodnich;
  • rezerwat faunistyczny „Bobry w Uhercach” – ochronie podlega tu siedlisko bobrów europejskich, mieszczące się w łęgach wierzbowo-topolowych nad rzeką Olszanką;
  • rezerwat przyrody nieożywionej „Gołoborze” – znajduje się on w okolicach nieistniejącej wsi Rabe u podnóży Wysokiego Działu. Na jego terenie znajduje się naturalne rumowisko piaskowcowe, które powoli porasta lasem. Niedaleko od tego rumowiska występują wody mineralne zawierające rzadki siarczek arsenu.

Jak wynika z powyższego opisu świat bieszczadzkiej fauny i flory jest niezwykle bogaty. Został on zauważony przez UNESCO. Dzięki niemu utworzono tu Międzynarodowy Rezerwat Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Jego środkową część stanowi Bieszczadzki Park Narodowy.

Klimat Sudetów

Klimat Sudetów jest typowym klimatem górskich. Wraz ze zwiększającą się wysokością spada temperatura. Pory roku układają się nieco inaczej, lato jest zdecydowanie dłuższe od miesięcy zimowych. Na wyższych partiach gór zwiększona jest ilość opadów a dzięki niskiej temperaturze śnieg utrzymuje się bardzo długo. Najmroźniejszym miesiącem w tych górach jest zazwyczaj styczeń a najcieplejszy lipiec.

    Cechą specyficzną dla tutejszego klimatu jest duża różnica temperatur nie tylko przy zmianie wysokości, ale także szerokości, gdy np. przemieszczamy się bardziej w głąb jakiegoś pasma górskiego. Wiele osób to zadziwia, gdy wspinają się w wyższych partiach gór i nagle dopada ich ulewa czy śnieżyca. Zmieniając kierunek wspinaczki okazuje się, że w innych miejscach nie ma nawet śladu po opadach. A czasem my jesteśmy świadkami niezwykłej ściany deszczu. Wygląda to jak z disneyowskich bajek, kiedy tylko z jednej chmury pada, a reszta pozostaje sucha. Niesamowite wrażenie. Na kształtowanie się klimatu sudeckiego ogromny wpływ ma także klimat oceaniczny. Równie ważny jest podział klimatyczny Sudetów na pół: na pogórzu spotka nas ciepły wilgotny klimat a we właściwych chłodny i wilgotny.

  Duży wpływ na pogodę w Sudetach mają polarnomorskie wiatry. Szczególnie Sudety Zachodnie narażone są na bardzo obfite opady deszczu (najwięcej w lipcu).  Najwięcej opadów notuje się w Karkonoszach i Górach Izerskich, a najmniej w Kotlinie Jeleniogórskiej. W wielu miejscach w Sudetach śnieg utrzymuje się wiele miesięcy. Np. w Zieleńcu, gdzie panuje klimat alpejski śnieg utrzymuje się nawet pół roku. Dlatego nigdy nie brakuje tu narciarzy, którzy o różnych porach roku przyjeżdżają tu posuszować. Jak twierdzą właściciele wyciągów pogoda nigdy ich nie zawodzi i sezon trwa długie miesiące.

    Za najzimniejsze miejsce w Polsce uznaje się obecnie Halę Izerską. Choć wcześniej wskazywano inne miejsca to jednak przy stałym mierzeniu temperatury badacze dochodzą do wniosku, że to jednak tu występuje najniższa roczna średnia temperatur. Niejednokrotnie przekonali się o tym turyści, którzy podczas letnich wędrówek nie zabierali ze sobą cieplejszych ubrań. Nawet w lecie potrafi tu być bardzo zimno. W ogóle według wielu Sudety są uznawane za bardzo mgliste tereny. I tak np. pasmo Karkonoszy uważa się za jedno z najbardziej zamglonych pasm górskich w Europie. Wszyscy turyści zgodnie także donoszą, że wieje tu bardzo silny wiatr. Często wycieczki w góry są bardzo utrudnione, gdyż niewiele osób może stanąć do walki z takim silnym wiatrem.

    Z drugiej strony wielu turystów może się nie zgodzić z tym zdaniem, ponieważ oni kojarzą Sudety tylko z dobrą pogodą i to także jest prawdą. Na niższych terenach często pogoda zaskakuje nas swoją łagodnością, lekkim wietrzykiem i wspaniałym słońcem. Rzeczywiście im niżej tym pogoda przypomina tę z nizinnych terenów. Brak tu gwałtownego wiatru, obfitych opadów czy mgły. Całe Sudety są bardzo zróżnicowanymi górami i ciągle kryją w sobie wiele tajemnic, które intrygują badaczy i turystów

Tatrzański Park Narodowy

Nadeszły w końcu wymarzone chwile odpoczynku, można wybrać się na długo planowany urlop. Polskie góry są jak najbardziej trafnym wyborem,. Oczywiście jak góry to tylko Tatry. Tutaj nie można się nudzić, przyjeżdżają tu ludzie z całego świata, by móc napawać się wspaniałymi widokami i wdychać świeże, górskie powietrze. Tatry przeznaczone są zarówno dla osób, które lubią poleniuchować, jak i dla miłośników sportów śnieżnych.

Będąc w tej miejscowości nie można ominąć Tatrzańskiego Parku Narodowego, w którym znajduje się wiele wspaniałych cudów natury. Przebywając na jego terenie przeżyjemy wspaniałe wrażenia i docenimy każdą chwilę tu spędzoną.

Występuje tutaj ogrom potoków oraz jezior, które zwane są również stawami. Jednymi z największych „stawów” są: Morskie Oko czy Wielki Staw Polski. Ich widok zwali  z nóg każdego turystę, tym bardziej iż wody tych jezior wyróżniają się niezmierną czystością i przezroczystością. Na terenie Parku występują również wspaniałe, zapierające dech w piersiach wodospady i wywierzyska. Największym wodospadem jest słynna Wielka Siklawa.

W Tatrzańskim Parku Narodowym usytuowane są najmłodsze, najwyższe i jedyne w Polsce góry typu alpejskiego, których najwyższym szczytem są Rysy. Ich obejrzenie jest marzeniem wielu osób.

Tatry są podzielone na dwie części krajobrazowe, z czego pierwsza czyli Tatry Wysokie stworzone są ze skał krystalicznych, a drugie – Tatry Zachodnie zbudowane zostały  ze skał krystalicznych i osadowych. Cudowny widok zapewniają też skałki, urwiste szczyty czy doliny zawieszone. Rewelacyjną sprawą są też liczne jaskinie, z czego sześć udostępnionych jest dla zwiedzających turystów. Najgłębszą z jaskiń, bo mającą ok. 814 metrów głębokości i najdłuższą, bo liczącą aż 18000 metrów korytarzy, posiada system jaskiń Wielka Śnieżka – Wielka Litworowa.

Oprócz gór, wód i jaskiń na terenie Parku jest też mnóstwo roślinności. Zobaczyć tam można limbę, krokusa, szarotkę alpejską, skalnicę tatrzańską czy gronkową oraz wiele innych wspaniałych i unikalnych roślin. Jeśli chodzi o zwierzęta, które można tam spotkać, to należą do nich m.in. świstaki, kozice, niedźwiedzie brunatne, jelenie, sarny i wiele innych. Żyje tam  również kilkanaście gatunków ptaków, w tym wspaniały orzeł przedni, płochacz halny czy pomurnik. Wielki zagrożeniem dla Parku jest niestety kłusownictwo, z którym intensywnie walczą tamtejsze władze.

Narodowy Park Tatrzański ma tak wiele zalet przyrodniczych, iż bardzo liczne szlaki turystyczne oraz schroniska nie wytrzymują nawału turystów. Zainteresowanie to doprowadziło również do wprowadzenia opłat za wstęp na teren tego obszaru chronionego.

Tatry posiadają ogromne możliwości, jeśli chodzi o uatrakcyjnienie turystom pobytu. Oprócz zwiedzania i podziwiania Tatrzańskiego Parku Narodowego, można też posiedzieć przy ognisku z góralami, którzy grają i przyśpiewują regionalne piosenki. Można także  wyruszyć prawdziwym kuligiem na zwiedzenie niektórych zakątków danej miejscowości, oraz skosztować rewelacyjnej regionalnej kuchni. Zresztą samo posłuchanie góralskiej gwary da nam wiele radości.