Bieszczadzkie rezerwaty

Bieszczadzkie rezerwaty

W Bieszczadach występuje bardzo wiele gatunków roślin, które podlegają ścisłej ochronie. Dlatego najcenniejsze obiekty przyrodnicze tych gór i Pogórza Bieszczadzkiego zostały objęte ochroną w rozlicznych rezerwatach:

  • rezerwat faunistyczny i krajobrazowy „Krywe” – swoim obszarem, o powierzchni 511,73 ha, obejmuje fragment doliny Sanu, na którym występuje bardzo rzadki w Polsce wąż Eskulapa. Jest on największym gadem w naszym kraju;
  • rezerwat krajobrazowy „Sine Wiry” – drugi pod względem powierzchni – 450,49 ha – rezerwat w polskich Bieszczadach. Obejmuje on pewien odcinek doliny Wetliny z otaczającymi go stokami porośniętymi buczynami;
  • rezerwat krajobrazowy „Przołom Osławy pod Duszatynem” – obejmuje swym obszarem (322,45 ha) najpiękniejszy odcinek Osławy, zwany Łokciem, który porośnięty jest reglową buczyną karpacką;
  • rezerwat leśny „Hulskie” im. Stefana Myczkowskiego – zajmuje obszar naturalnej puszczy karpackiej (189,87 ha) na stokach Otrytu, chroniąc duże ssaki i drapieżniki, takie jak: niedźwiedzie brunatne, rysie, wilki, orły przednie i orliki;
  • rezerwat krajobrazowy „Nad Jeziorem Myczkowieckim” – obejmuje część masywu Berda z cennymi zespołami roślinnymi (w sumie 164,17 ha). Ścisłej ochronie podlegają tu dość słabo zmienione przez ludzi płaty buczyny karpackiej, jaworzyny górskiej i pewne części grądu subkontynentalnego;
  • rezerwat krajobrazowy „Przełom Sanu pod Grodziskiem” – obejmuje swym zasięgiem (100,24 ha) przełomowy odcinek Sanu w okolicach zapory w Myczkowcach, w pobliżu wsi Zwierzyń. Podobnie jak w rezerwacie „Nad Jeziorem Myczkowieckim” chroni się tu buczynę karpacką, jaworzyn górski i grąd subkontynentalny. Właśnie tutaj znajduje się także stanowisko rzadkiego gatunku paproci, jakim jest języczniak zwyczajny;
  • rezerwat leśny „Grąd w Średniej Wsi” – leży na Pogórzu Leskim, na południowo-zachodnich stokach masywu Czulni nad Bachlawą, obejmując swym zasięgiem obszar 58,19 ha. W rezerwacie tym chroniony jest przede wszystkim ponad stuletni las lipowo-grabowy z domieszką brzozy, sosny i dębu;
  • rezerwat torfowiskowy „Tarnawa” –  w jego zasięgu znajdują się dwa torfowiska, położone w okolicach nieistniejącej już wsi Tarnawa Wyżna. Większe z tych torfowisk jest jedynym naturalnym stanowiskiem sosny zwyczajnej w Bieszczadach Zachodnich;
  • rezerwat faunistyczny „Bobry w Uhercach” – ochronie podlega tu siedlisko bobrów europejskich, mieszczące się w łęgach wierzbowo-topolowych nad rzeką Olszanką;
  • rezerwat przyrody nieożywionej „Gołoborze” – znajduje się on w okolicach nieistniejącej wsi Rabe u podnóży Wysokiego Działu. Na jego terenie znajduje się naturalne rumowisko piaskowcowe, które powoli porasta lasem. Niedaleko od tego rumowiska występują wody mineralne zawierające rzadki siarczek arsenu.

Jak wynika z powyższego opisu świat bieszczadzkiej fauny i flory jest niezwykle bogaty. Został on zauważony przez UNESCO. Dzięki niemu utworzono tu Międzynarodowy Rezerwat Biosfery „Karpaty Wschodnie”. Jego środkową część stanowi Bieszczadzki Park Narodowy.